سه شنبه ۲۰ خرداد ۹۳ ۱۳:۲۹ ۶۰۱ بازديد
» شاعر: اردلان سرفراز
» آهنگ ساز: فريد زولاند
تنظيم: آرمان
رو مي كنم به آينه ... رو به خودم داد مي زنم
ببين چقدر حقير شده ... اوج بلند بودنم
رو مي كنم به آينه ... من جاي آينه مي شكنم
رو به خودم داد مي زنم ... اين آينه ست يا كه منم
...من و ما كم شده ايم٫ خسته از هم شده ايم...
...بنده خاك، خاكِ ناپاك ٫خالي از معناي آدم شده ايم...
...دنيا همون بوده و هست ٫حقارت از ما و منه...
...وگرنه پيشِ كائنات ٫ زمين مثل يه ارزنه...
...زمين بزرگ و باز نيست ٫دنياي رمز و راز نيست...
...به هر طرف رو مي كنم ٫راهِ رهايي باز نيست...
...من و ما كم شده ايم ٫خسته از هم شده ايم...
...بنده ي خاك، خاكِ نا پاك ٫خالي از معناي آدم شده ايم...
...دنيا كوچك تر از اونه ٫كه ما تصور مي كنيم...
...فقط با يك عكس بزرگ ٫چشمامونو پُر مي كنيم...
...به روز ما چي اومده ٫من و تو خيلي كم شديم...
...پاييز چقدر سنگيني داشت ٫كه مثل ساقه خم شديم...
...من و ما كم شده ايم ٫خسته از هم شده ايم...
...بنده خاك، خاكِ ناپاك ٫خالي از معناي آدم شده ايم...
رو مي كنم به آينه ... رو به خودم داد مي زنم
ببين چقدر حقير شده ... اوج بلند بودنم
رو مي كنم به آينه ... من جاي آينه مي شكنم
رو به خودم داد مي زنم ... اين آينه ست يا كه منم
...رو مي كنم به آينه...
» آهنگ ساز: فريد زولاند
تنظيم: آرمان
رو مي كنم به آينه ... رو به خودم داد مي زنم
ببين چقدر حقير شده ... اوج بلند بودنم
رو مي كنم به آينه ... من جاي آينه مي شكنم
رو به خودم داد مي زنم ... اين آينه ست يا كه منم
...من و ما كم شده ايم٫ خسته از هم شده ايم...
...بنده خاك، خاكِ ناپاك ٫خالي از معناي آدم شده ايم...
...دنيا همون بوده و هست ٫حقارت از ما و منه...
...وگرنه پيشِ كائنات ٫ زمين مثل يه ارزنه...
...زمين بزرگ و باز نيست ٫دنياي رمز و راز نيست...
...به هر طرف رو مي كنم ٫راهِ رهايي باز نيست...
...من و ما كم شده ايم ٫خسته از هم شده ايم...
...بنده ي خاك، خاكِ نا پاك ٫خالي از معناي آدم شده ايم...
...دنيا كوچك تر از اونه ٫كه ما تصور مي كنيم...
...فقط با يك عكس بزرگ ٫چشمامونو پُر مي كنيم...
...به روز ما چي اومده ٫من و تو خيلي كم شديم...
...پاييز چقدر سنگيني داشت ٫كه مثل ساقه خم شديم...
...من و ما كم شده ايم ٫خسته از هم شده ايم...
...بنده خاك، خاكِ ناپاك ٫خالي از معناي آدم شده ايم...
رو مي كنم به آينه ... رو به خودم داد مي زنم
ببين چقدر حقير شده ... اوج بلند بودنم
رو مي كنم به آينه ... من جاي آينه مي شكنم
رو به خودم داد مي زنم ... اين آينه ست يا كه منم
...رو مي كنم به آينه...